- တော်လှန်ရေးသမားတွေ ကျည်တစ်တောင့်မှ မကုန်လိုက်ရဘဲ သူ့စရိတ်နဲ့သူ "ဇာတ်သိမ်း" သွားကြသူများ

 

ယခုရက်ပိုင်း ပဲခူးတိုင်း၊ ကျောက်တံခါးမြို့နယ်မှာ ဖြစ်ပျက်သွားတဲ့ ဖြစ်စဉ်ကို ကြည့်ရင် စစ်ကောင်စီရဲ့ အုပ်ချုပ်ရေးယန္တရားနဲ့ လက်နက်ကိုင်တပ်ဖွဲ့တွေကြားမှာ "စိတ်ဓာတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြိုလဲမှု (Psychological Breakdown)" ဘယ်လောက်အထိ ဆိုးရွားနေပြီလဲဆိုတာ အထင်အရှား တွေ့မြင်ရမှာ ဖြစ်ပါတယ်။

ဖြစ်စဉ်ကတော့ ဇန်နဝါရီ (၁၆) ရက်နေ့က ကျောက်တံခါးမြို့မရဲစခန်းမှာ ရဲလင်မယား ရန်ဖြစ်ရာကနေ လူသတ်ပွဲကြီး ဖြစ်သွားတာပါ။ ရဲတပ်သား မင်းဉာဏ်ထက်အောင်က သူ့မိန်းမ (ရဲမေ) ကို ပစ်သတ်တယ်။ ဝင်တားတဲ့ ရဲတပ်ကြပ်နဲ့ ရဲတပ်သား (၂) ယောက်ကိုပါ ထပ်ပစ်သတ်တယ်။ စခန်းထဲမှာတင် စစ်ကောင်စီလက်ပါးစေ (၄) ဦး ပွဲချင်းပြီး သေဆုံးသွားခဲ့ပါတယ်။

ဒါတင် ပြီးသွားလားဆိုတော့ မပြီးပါဘူး။ သေနတ်ယူပြီး ထွက်ပြေးသွားတဲ့ တရားခံ ရဲတပ်သားကို စစ်တပ်က လိုက်ဖမ်းတယ်။ ပိန်းဇလုပ်ဘက်မှာ မိတယ်။ ဒီနေရာမှာ စစ်တပ်ရဲ့ "ရက်စက်မှုနဲ့ သစ္စာမရှိမှု" ကို အကွင်းလိုက် မြင်ရပြန်ပါတယ်။ စစ်တပ်က အဲ့ဒီရဲကို မိတာနဲ့ မပစ်သတ်သေးဘဲ သေနတ်နဲ့ ကျည်တွေ ဝှက်ထားတဲ့နေရာကို အရင်လိုက်ပြခိုင်းတယ်။ လက်နက်ပြန်ရပြီဆိုတာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် ဖမ်းမိထားတဲ့ ရဲတပ်သားကို အရှင်မထားဘဲ ပစ်သတ်လိုက်ပါတယ်။ သတင်းထုတ်ပြန်တဲ့အခါကျတော့ "ခုခံထွက်ပြေးလို့ ပစ်ခတ်ဖမ်းဆီးရတယ်" ဆိုပြီး ဇာတ်လမ်းဆင်လိုက်ပါတယ်။

(၁) စိတ်ဖိစီးမှု အထွတ်အထိပ် ရောက်နေခြင်း ၂၀၂၃ တုန်းက မင်းလှမှာ၊ ၂၀၂၄ စက်တင်ဘာတုန်းက သာယာဝတီမှာ၊ အခု ကျောက်တံခါးမှာ... ဒီလို ရဲအချင်းချင်း ပစ်ခတ်မှုတွေ ဆက်တိုက်ဖြစ်လာတာဟာ မတော်တဆမှု မဟုတ်ပါဘူး။ အောက်ခြေမှာ ဖိအားတွေများ၊ ထွက်ပေါက်ပိတ်၊ ရှေ့တိုးမရ ဆုတ်မရ အခြေအနေတွေကြောင့် စိတ်ဖောက်ပြန်ပြီး "ကိုယ့်အူ ကိုယ်ပြန်စား" နေကြတဲ့ အခြေအနေပါပဲ။

(၂) သစ္စာဖောက်ကို ပြန်သစ္စာဖောက်မယ့် စစ်တပ် ပြေးသွားတဲ့ ရဲတပ်သားကို လက်နက်ပြန်ရတာနဲ့ ပစ်သတ်လိုက်တဲ့ ဖြစ်ရပ်က ကျန်နေတဲ့ ရဲတွေ၊ ပြည်သူ့စစ်တွေ၊ ပျူစောထီးတွေကို သတိပေးလိုက်တာပါပဲ။ "မင်းတို့ကောင်တွေဟာ စစ်တပ်အတွက် တစ်ခါသုံး (Disposable)" တွေသာ ဖြစ်တယ်ဆိုတာပါပဲ။ အသုံးလိုတုန်း ခိုင်းမယ်၊ ပြီးရင် ရှင်းထုတ်ပစ်မယ်ဆိုတဲ့ စစ်တပ်ရဲ့ "ခါးပိုက်ဆောင် ဝါဒ" ကို မီးမောင်းထိုးပြလိုက်တာ ဖြစ်ပါတယ်။

နိဂုံးချုပ် ပြည်သူ့ကျိန်စာသင့်နေတဲ့ ဘယ်အာဏာရှင်ယန္တရားမှ ရေရှည်မခံပါဘူး။ သူတို့အချင်းချင်း သံသယတွေပွား၊ ရန်တွေဖြစ်ပြီး သတ်လေလေ... တော်လှန်ရေးအတွက် အလုပ်အေးလေပါပဲ။ ကျွန်တော်တို့ ပြည်သူတွေအနေနဲ့ကတော့ ဒီလိုသတင်းမျိုး ကြားရတိုင်း "ဝဋ်လည်ပြီ" လို့ပဲ မှတ်ချက်ချရမှာ ဖြစ်ပါတယ်။

Looking at the recent incident in Kyauktaga Township, Bago Region, one can clearly observe just how severe the "Psychological Breakdown" has become within the Military Council’s administrative machinery and armed forces.

The Incident On January 16, a domestic dispute between a married police couple at the Kyauktaga City Police Station escalated into a massacre. Police Private Min Nyan Htet Aung shot and killed his wife (a policewoman). He then proceeded to shoot and kill a Police Sergeant and two other Constables who attempted to intervene. Four of the Military Council's henchmen died on the spot inside the station.

But it didn't end there. The military pursued the fugitive police private, who had fled with a gun, and captured him near Pein Za Loke. Here, the military's "cruelty and lack of loyalty" were laid bare. Upon capturing him, the military did not execute him immediately; they first forced him to reveal where he had hidden the gun and ammunition. As soon as the weapons were recovered, they did not keep the captured policeman alive but executed him. When releasing the news, they fabricated a story claiming he was "shot and captured while resisting and attempting to flee."

(1) Reaching the Peak of Stress In Minhla in 2023, in Tharrawaddy in September 2024, and now in Kyauktaga... these consecutive shootings among police forces are not accidents. Due to immense pressure at the grassroots level, blocked escape routes, and being stuck in a situation with no way forward or backward, they are mentally snapping. It is a situation where they are "cannibalizing their own."

(2) The Military Will Betray the Betrayer The execution of the fleeing policeman immediately after retrieving the weapon serves as a warning to the remaining police, militias, and Pyu Saw Htee members. It signals clearly: "You are merely 'Disposable' to the military." It highlights the military's self-serving doctrine of using people when they are needed and disposing of them when they are not.

No dictatorship machinery that bears the curse of the people can last long. The more they breed suspicion, fight, and kill among themselves, the lighter the workload becomes for the revolution. As for the public, whenever we hear news like this, we can only remark: "Karma has struck."